تبلیغات
آداب و سنن شب زفاف دوران بعد از وضع حمل روشهای شاد کردن خانم ها کلید قلب همسرم سن مناسب ازدواج روابط میان عروس‌ها و مادرشوهرها آموزش مسایل جنسی به کودکان مردان مریخی و زنان ونوسی آمادگی مردان برای ازدواج با چه زنان و مردانی نمی توان ازدواج كرد پیشگیری از آسیب های اجتماعی جوانان ارتباط دختر و پسر قبل از ازدواج شرایط لازم دختر و پسر برای ازدواج کاهش استرس و افسردگی جوانان فاصله سنی در ازدواج عوامل مؤثر در تفاهم و توافق در ازدواج دلواپسی های دوران نامزدی تشریح دستگاه تناسلی مردان تشریح دستگاه تناسلی زنانه انواع بیماریهای مقاربتی بستن لوله های اسپرم بر(وازکتومی) عوارض خودارضایی-انحراف جنسی ازدواج موقت از نظر شهیدمطهری آداب و اصول شیر دادن به نوزادن بیماری های زنان درمان زود انزالی مردان (نوعی ناتوانی جنسی) نقش پستان در زنان همه چیز درباره اندازه آلت تناسلی مردان روش های جلوگیری از بارداری پرده بکارت و انواع آن انواع ترشحات خروجی از دستگاه تناسلی مرد حکم امیزش با همسر از پشت همه چیزدر مورد (HIV) ایدز (AIDS) آمیزش جنسی در دوران بارداری علل سرد مزاجی زنان چند قانون برای دوران نامزدی همه چیز درباره کاندوم و جلوگیری از بارداری سرطان بیضه در مردان 7 باور غلط مردها درباره ی زنها مقالات زناشویی - چگونه از مصائب و سختی ها ی زندگی گذر کرد؟

مقالات زناشویی

آداب و سنن شب زفاف دوران بعد از وضع حمل روشهای شاد کردن خانم ها کلید قلب همسرم سن مناسب ازدواج روابط میان عروس‌ها و مادرشوهرها آ

چگونه از مصائب و سختی ها ی زندگی گذر کرد؟

یکی از راههای گذر از مصیبت، علم و آگاهی از فلسفه ی مصایب است.

> بلاها و مصیبتها و سختیها و بیماریها، کفّاره ی گناه برای مومنان، تنبیه یا مجازات برای ظالمین و فاسقین، ارتقاء مقام برای معصومین و گاه نیز برای ظهور کمالات موجود می باشد و همه ی اینها در زیر چتر مفهوم عامّ امتحان جای می گیرند؛ چون امتحان یعنی ساز و کاری که موجب می شود استعدادها و کمالات یک موجود شکوفا و بالفعل گردد یا آن کمال موجود نمودار شود.
البته برای امتحان معنای محدودتری نیز وجود دارد که تنها شامل شکوفا کردن بالقوّه ها می شود؛ لذا امتحان به این معنا شامل حال انسانهای کامل نمی باشد؛ چون آن بزرگواران استعداد شکوفا نشده ای ندارند تا بالفعل گردد. <**ادامه مطلب...**>
حضرت على علیه السّلام فرمودند: « إِنَّ الْبَلَاءَ لِلظَّالِمِ أَدَبٌ وَ لِلْمُؤْمِنِ امْتِحَانٌ وَ لِلْأَنْبِیَاءِ دَرَجَةٌ وَ لِلْأَوْلِیَاءِ كَرَامَة؛ بلا و گرفتارى براى ستمگر ادب است، و براى مؤمن امتحان، و براى پیامبران درجه و براى اولیاء كرامت می باشد.» (بحار الأنوار، ج‏64 ،ص235)
یعنی خداوند متعال با مصائب و بلایا ستمگران را مجازات می کند تا شاید ادب شوند و از ظلم خود باز گردند. مؤمنان را گرفتار بلایا می کند تا امتحانشان نماید؛ و امتحان نیز برای شکوفا ساختن استعدادهای الهی است. امّا انبیاء که ظلمی ندارند و استعدادات الهی آنها نیز شکوفاست، به سبب بلایا، اوصاف کمال موجودشان قویتر و شدیدتر می گردد؛ لذا بلا برای آن بزرگواران موجب ارتقاء درجه است.
بر همین اساس بود که خداوند متعال حضرت ابراهیم را در انواع سختی ها قرار داد تا به مقام امامت نائل گردد. « وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهیمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّی جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتی‏ قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمینَ؛ و (به خاطر آورید) هنگامى را كه خداوند، ابراهیم را با امور گوناگونى آزمود و او به خوبى از عهده ی این آزمایشها برآمد. خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پیشواى مردم قرار دادم» ابراهیم عرض كرد: «از دودمان من نیز » خداوند فرمود: «پیمان من، به ستمكاران نمى‏رسد.» (البقرة:124)
امّا برای اولیاء الهی، بلا و گرفتاری نشان بزرگواری آنهاست؛ یعنی موجب می شود که بزرگواری آنها ظهور خارجی یابد و مردم، بزرگواری و عظمت روحی آنها را در بلایا مشاهده نمایند؛ یا گرفتاری در بلایای عظیم نشان می دهد که آنها مورد توجّه خاصّ خدا هستند؛ چرا که در پیشگاه خداوند متعال «هر که در این درگه مقرّبتر است، جام بلا بیشترش می دهند».
امام صادق (علیه السلام) خطاب به سدیر صیرفی فرمودند: « إِذَا أَحَبَّ عَبْداً غَتَّهُ بِالْبَلَاءِ غَتّاً وَ إِنَّا وَ إِیَّاكُمْ یَا سَدِیرُ لَنُصْبِحُ بِهِ وَ نُمْسِی؛ چون خدا بنده‏اى را دوست بدارد او را به یكباره در بلا فرو برد و اى سدیر! ما و شماها با بلا صبح و شب می کنیم.» (بحار الأنوار، ج‏64، ص208 )
و فرمودند: « إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِبَاداً فِی الْأَرْضِ مِنْ خَالِصِ عِبَادِهِ مَا یُنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ تُحْفَةً إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا صَرَفَهَا عَنْهُمْ إِلَى غَیْرِهِمْ وَ لَا بَلِیَّةً إِلَّا صَرَفَهَا إِلَیْهِم‏؛ خدا عزّ و جلّ را در روى زمین بنده‏هایی پاک و خالص است كه از آسمان تحفه ای به زمین فرود نیاید جز كه خدا آن را از آن بندگان بگرداند به دیگرى، و بلایی نیاید جز اینكه آن را به سوى ایشان بگرداند. » (بحار الأنوار، ج‏64، ص 207 )
رسول خدا (صلی الله علیه و اله) فرمودند: « إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ خَیْراً ابْتَلَاهُم‏؛ چون خدا بر قومی خیری خواهد آنان را در بلا افکند. » (بحار الأنوار، ج‏64، ص236)
رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و اله) فرمودند:« لَا یَزَالُ الْبَلَاءُ فِی الْمُؤْمِنِ وَ الْمُؤْمِنَةِ فِی جَسَدِهِ وَ مَالِهِ وَ وُلْدِهِ حَتَّى یَلْقَى اللَّهَ وَ مَا عَلَیْهِ مِنْ خَطِیئَة؛ مصیبت و گرفتارى همواره گریبان مرد و زن مؤمن را مى‏گیرد و آنها در مال و یا بدن خود نقصان مشاهده مى‏كنند و یا فرزندان خود را از دست مى‏دهند و اینها براى این است كه هر گاه در محضر پروردگار حاضر شدند گناهى نداشته باشند.
» (بحارالأنوار، ج‏64، ص236 )
امام صادق (علیه السّلام) فرمودند: « إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَیَتَعَاهَدُ الْمُؤْمِنَ بِالْبَلَاءِ إِمَّا بِمَرَضٍ فِی جَسَدِهِ أَوْ بِمُصِیبَةٍ فِی أَهْلٍ أَوْ مَالٍ أَوْ مُصِیبَةٍ مِنْ مَصَائِبِ الدُّنْیَا لِیَأْجُرَهُ عَلَیْهَا؛ خداوند متعال مؤمن را به مصیبت و بلاء گرفتار مى‏كند و او را به بیمارى در بدن مبتلا مى‏سازد و یا در مصیبت اهل و فرزند قرار مى‏دهد و یا یكى از مصیبت‏هاى دنیا را متوجه او مى‏كند تا او را پاداش دهد. » ( بحار الأنوار، ج‏64، ص 237)
و فرمودند: « إِنَّ فِی الْجَنَّةِ لَمَنْزِلَةً لَا یَبْلُغُهَا الْعَبْدُ إِلَّا بِبَلَاءٍ فِی جَسَدِه‏؛ در بهشت مقامى هست كه هیچ كس به آن جایگاه نمى‏رسد مگر اینكه در بدن خود ناراحتى و گرفتارى داشته باشد. » ( بحار الأنوار، ج‏64، ص 237)

حاصل کلام آنکه: گاه بلایا و مصائب برای مجازات می باشند؛ گاه کفّاره ی گناهان هستند؛ گاه امتحانند به معنی خاصّ آن؛ گاه شرط حصول برخی کمالات می باشند؛ گاه برای ارتقاء درجه می باشند و گاه نیز برای آن هستند که کمالات اولیاء برای مردم ظاهر گردند. پس اگر بلا یا سختی یا بیماری برای ما حاصل شد باید به وضع دینداری خود نظر کنیم. اگر حقیقتاً اهل تقوا و عدالت بودیم، آن دشواریها برای این هستند که گناهان گذشته ی ما پاک شوند و قابلیت هدایتها و پادشهای خاصّ خدا در ما ایجاد گردد و استعدادهای الهی ما شکوفا گردند. امّا اگر در دینداری خود سست بودیم و تقوا پبشه نبودیم، باید بدانیم که آن سختیها برای تنبیه (بیدار نمودن) و ادب کردن ما هستند تا در آن شرائط خدا و آخرت را یاد نموده به سوی حقیقت و تقوا و عدالت باز گردیم؛ که اگر باز گشتیم، آن دشواریها برای ما نعمت خواهند بود؛ در غیر این صورت صرفاً مجازات و عذابند و کمالی در پی نخواهند داشت.
البته گاه این مشکلات برای این هستند که بنده ی مومن دچار طغیان نشود یا بنده ی غیر مومن در طغیان خود زیاده روی ننماید. لذا خداوند متعال فرمود: «كَلاَّ إِنَّ الْإِنْسانَ لَیَطْغى‏؛ أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى‏؛ چنین نیست (كه شما مى‏پندارید) به یقین انسان طغیان مى‏كند؛ از اینكه خود را بى‏نیاز ببیند» (علق:6 و7) همچنین فرمود: «وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِی الْأَرْضِ وَ لكِنْ یُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما یَشاءُ إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبیرٌ بَصیرٌ؛ هر گاه خداوند روزى را براى بندگانش وسعت بخشد، در زمین طغیان و ستم مى‏كنند؛ از این رو به مقدارى كه مى‏خواهد (و مصلحت مى‏داند) نازل مى‏كند، كه نسبت به بندگانش آگاه و بیناست.» (الشورى:27)
شاید بتوان گفت توجه و تفکر در حکمت و فلسفه ی بلایا و مصائب، یکی از بهترین راه های گذر از آن ها می باشد.
از دیگر راهکارهای عبور از مصیبت ها، تمرین صبر و استقامت است. صبر از مقامات سالكین و منازل دین و از مهم‏ترین زمینه‏هاى درك فیض و عنایت الهى است. تا جایى كه ائمه اطهار(علیهم السلام) به واسطه صبر عظیمشان و عزم استوارشان به مقام شامخ ولایت و امامت نایل شدند «وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا ...» «و از آنان امامان (و پیشوایانى) قرار دادیم كه به فرمان ما (مردم را) هدایت مى‏كردند؛ چون شكیبایى نمودند ... » (سجده، آیه‏ى 24)، یعنى ریشه امامت و رهبرى صبر است.
دنیا دار بلاست و مصیبتها و مشكلات برای امتحان انسانهاست كه تا چه میزان ایمان دارند. هنگامه ی بلاها دل های كوچك ضحه و زاری می كنند كه كشش غریزی انسانی است و عاطفه ی سركش بر انسان تحمیل می كند و صبر و تسلیم نشدن در برابر آن موجب تقویت عزم و ارادة انسان می شود.
صبر انسان را از همه چیز و همه كس مستقل می سازد و این معنای حر بوده است و آزادمرد در همه احوال آزادمرد است و اگر مصیبتها بر او هجوم آورد هرگز او را نشكند و صبر كند تا خدا او را نجات دهد مانند حضرت یوسف كه خدا بر او منت نهاد و در اثر صبر به پاداش بزرگ الهی نائل شد.
و امام صادق علیه السلام می فرماید: هركه از مؤمنین به آزمونی سخت گرفتار آید و صبر كند اجر هزار شهید را دارد. مانند امام سجاد علیه السلام كه آنچنان صبری باید داشته باشد كه هر لحظه آن درد مرگ را دارد و در عوض چنین اجری می برد. حضرت علی علیه السلام می فرمایند: مشكلات دوره ای دارند كه می گذرند و دستپاچگی وخودباختگی و بی تابی فایده ندارد بلكه بر نگرانی می افزاید. با صبر، تقدیر جاری می شود و انسان ستوده می شود و با بی تابی هم تقدیر جاری می شود ولی انسان نكوهیده می شود.

ذکر چند نکته:
نکته اول: صبر هرگز به معنى تحمل بدبختیها و تن دادن ذلت و تسلیم در برابر عوامل شكست نیست بلكه صبر و شكیبایى به معنى پایدارى و استقامت در برابر هر مشكل و هرحادثه است. رسول خدا، صلّى اللّه علیه و آله فرموده اند : «... پس كسى كه صبر كند بر مصیبت تا آنكه برگرداند مصیبت و شدت آن را به نیكویى عزاى آن (یعنى با صبر جمیل شدت مصیبت را ردّ كند) بنویسد خدا براى او سیصد درجه، ما بین هر درجه تا درجه دیگر مثل ما بین آسمان و زمین است... (اصول كافی ج‏2 ص 91)
نکته دوم : چیزی كه در این زمینه بسیار مهم است این است كه بدانیم با چه هدفی صبر می كنیم. اگر هدف الهی باشد یعنی برای وصول به خداوند و تقرب به او باشد، خوب بسیاری از سختی ها در این راه آسان می نماید، چون این راه ارزش این را دارد كه به خاطر آن انسان سختی های بسیاری را تحمل كند و بردبار باشد. مانند كسی كه معشوقی بس زیبا دارد، خوب برای رسیدن به این معشوق زیبا و قیمتی می طلبد كه با موانع و دشواری های وصول بجنگد و در مقابل هر ناملایمی صبوری پیشه كند تا به مقصود برسد.
رسیدن به اهداف دین و قرب الهی و راه عشق خدای متعال كار آسانی نیست، در این راه مشكلات وسختی ها و ریاضت های فراوانی وجود دارد كه سالكان و طالبان حق با صبر و شكیبایی آن ها را به امید لقای الهی تحمل می كنند و در اثر این صبر زیبا محبوب خدای محبوب می شوند و مورد تمجید و ستایش او قرار می گیرند.
در این مسیر است كه خداوند متعال در آیات متعددی از قرآن کریم صابرین را مورد تمجید و ستایش قرار داده و وعده های بسیاری از سوی خداوند متعال و معصومین علیهم السلام برای صابران ذکر شده است . (1)
حتی رسیدن به خواسته ها واهداف دنیوی خالی از سختی و دشواری های خاص خود نیست. هر هدفی و هر خواسته ای جز با صبر و تحمل دست یافتنی نمی شود. گفته اند «گر صبر كنی ز قوره حلوا سازم»؛ یا «در اثر صبر نوبت ظفر آید».
نکته سوم : صبر دارای آفاتی می باشد که بی توجهی به آنها عدم موفقیت انسان را در کسب این ویژگی اخلاقی نیکو به دنبال خواهد داشت که برخی از این آفات به شرح ذیل می باشد :
1 ـ عجله و شتابزدگی: وقتی بر خلاف خواسته انسان چیزی پیش آید تحمل او تمام شده و قانون این جهان را فراموش می كند و با عجله و شتابزدگی به دنبال فرار از آن می باشد.
2 ـ عصبانیت و خشم: انسان در زمان عصبانیت و خشم ارزش صبر را فراموش می كند.
3 ـ دل تنگی و بی تابی: انسان با این دو، نیروی صبر و مقاومت خود را از دست می دهد.
4 ـ ناامیدی: بزرگترین آفت صبر است و برای هر فعالیتی انسان باید بذر امید در دل خود بكارد تا موفق شود.

دوست عزیز!
در اینجا به برخی از راههای تقویت روحیه صبر اشاره می نمائیم و امیدواریم با بکارگیری آنها بتوانید بخوبی از مشکلات و مصائب سر راهتان عبور کنید و به هدف مقدس خود نائل گردید:
1- شناخت طبیعت زندگی دنیا:
از مسائلی که می تواند صبر انسان را تقویت نماید شناخت زندگی دنیا می باشد و دانستن اینکه این دنیا فانی است و انسان آفریده شده تا با آزمایش های مختلف الهی وجودش را صیقل داده و مستعدّ زندگی جاودانه نماید و خداوند انسان را در رنج و سختی آفریده و شادی و سلامت بدون غم و بیماری نیست. همانگونه که خودش فرموده:«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فی‏ كَبَدٍ» (بلد/ 4) كه ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگى او پر از رنجهاست)!
2- خودشناسی:
اگر انسان همه چیز خود را از خدا بداند دیگر در حوادث و یا جایی كه چیزی از او گرفته می شود، گویی اتفاقی نیفتاده و همواره این شعار را الگوی رفتار خویش نماید «ما از خدائیم و به او باز می گردیم».
3- امید قطعی به وعده الهی مبنی بر گشایش سختی ها:
اینکه انسان به این وعده الهی که فرموده: «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْراً» (آرى) مسلّماً با(هر) سختى آسانى است (الشرح : 6) به یقین برسد.
4- امید بستن به جبران محرومیّتها:
پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله و سلم فرمود: خداوند دنیا را خانه گرفتارى و بلا، و آخرت را خانه جزا قرار داده، پس بلاى دنیا را، سبب پاداش آخرت و عوض آن معیّن نموده، پس بلاى دنیا عطا و پاداش آخرت را در پى دارد، و دنیا زودگذر است و به سرعت پیموده مى‏شود،
5ـ كمك گرفتن از ذات حق:
از دید قرآن مهمترین پشتوانه صبر یاری خداوند است و بدون كمك او صبر كامل نمی شود. (ارشاد القلوب-ترجمه سلگى ج‏1 ص 77 )
6- زنده نگه داشتن خاطره قهرمانان صبر:
اینکه انسان زندگی صابران و نتیجه صبرشان را مطالعه كند و از آنها بخصوص پیامبران الگو بگیرد، نقش بسیار سازنده ای در تقویت صبر دارد.
7- ایمان به قضا و قدر:
بداند برای سنت الهی تبدیل و تحویلی نیست و آنچه از دست رفته باز نمی گردد پس بی صبری فایده ندارد.
8- بداند كه محنت از جانب پروردگار اوست كه مهربانترین کس نسبت به اوست و خیر و صلاح او را می خواهد و عقل از ادراك عواقب امور قاصر است.
9- روحیه عجول بودن، کنار گذاشته شود.
براى نتیجه گیرى در کارها نباید عجول بودد؛ حتی برای نتیجه گرفتن در تقویت روحیه صبر نیز نباید عجله کرد.
10- دوست گرامی! با خود شرط كنید كه هیچ گاه و در هیچ شرایطى صبر خود را از دست ندهید. وقتی چنین قراری را با خود گذاشتید اگر در مساله ای صبرتان را از دست دادید، خود را جریمه كنید؛ مثلا تصمیم بگیرید - یا در صورت امكان نذر كنید - فلان مبلغ را صدقه بدهید، یا نماز شب بخوانید و یا یك روز روزه بگیرید. كارآیى این روش، بسیار بالا است و بسیارى از علماى بزرگ بدین سان تمرین عملى و خودسازى نموده‏اند.
11- در صورت بروز بی صبری خود را سرزنش کنید. اگر گاهی اوقات کاری که ناشی از بی صبری بود انجام دادید، سریع خود را سرزنش و حتى در لفظ اظهار پشیمانى نمایید و وعده‏ها و قولى كه با خود داشتید را در ذهن خویش حاضر سازید.
12- تفریحات سالم داشته باشید.
از تفریحات سالم و تقویت كننده اراده؛ مانند كوهنوردى، شنا، دو، صحرانوردی و پیاده‏روى و گردش در طبیعت و... نیز استفاده كنید.
13- بیشتر با افراد خوش خلق و صبور معاشرت كنید.
14- ذكر «لا حول و لا قوة الا بالله» را زیاد بر زبان جارى سازید و سوره والعصر را زیاد بخوانید.
15-دعاى 24 صحیفه سجادیه «یا من تحل به عقد المكاره» و دعاى 58 و 175 آن را بخوانید.
16- روایاتى كه در فضیلت صبر رسیده حتما مطالعه كنید.
چراکه اگر كسى بداند ثواب صبر به مراتب بیشتر از چیزى است كه از دست داده، زیرا چیزى از دست داده كه جز در زندگى دنیا با او نمى‏ماند و چیزى بدست آورده كه بعد از مرگ ابدالدهر با او خواهد بود، در اینصورت مى‏تواند به راحتی صبر كند. (ترجمه‏اخلاق ص : 365 )
17- روایاتى كه در فضیلت مبتلا بودن به مشكلات دنیوى وارد شده مورد مطالعه قرار دهید.
18- متذكر شوید كه زمان مصیبت و بلاهای دنیایی اندك و وقت آن كوتاه است و به زودى از آن رهایى خواهید یافت و اصولًا عمر دنیا كوتاه است.
19- بیندیشید كه جزع و بى‏صبرى چه ضررهایى بر آن مترتب است.
زیرا کسی که بداند كه جزع و بى‏تابى كارى است زشت و به دین و دنیاى او زیان مى‏رساند و هیچ فایده‏اى ندارد جز اینكه ثواب را باطل و ضایع مى‏كند و آدمى را گرفتار عقاب مى‏سازد، چنانكه امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود: «اگر صبر كنى آنچه مقدّر است خواهد شد و تو اجر مى‏برى، و اگر بى‏تابى نمائى آنچه مقدّر است خواهد شد و براى تو بار گناه و عقوبت خواهد بود». (بحار الأنوار ج‏68 ص 92 ) در اینصورت بهتر در برابر مشکلات صبر می نماید.
20- احوال كسانى را كه به بلاى عظیم‏تر از شما گرفتار شده‏اند و مشكلات گذشته و حالشان با شما قابل مقایسه نیست، به ذهن آورید و شكر كنید كه شما كمتر مبتلا بوده و هستید.
21- به خداوند بزرگ امیدوار باشید و دائماً بر او توكل كنید.
22- ارتباط خود را با او استحكام بخشید و با نماز و ذكر، پیوسته او را یاد كنید و در مشکلات و مصیبت ها از او استمداد بطلبید.
23- هیچ گاه مأیوس نشوید و با روحیه امید به پیش بروید و با برنامه ریزی در سدد حل مشكلات باشید.
24- در موقع اندوه ذكر لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ را تكرار كنید.
29- موارد فوق را در برنامه‏اى منظم با درج موارد آن در یك جدول و نمره دادن به عملكرد خود و رعایت این امور سعى در تقلیل موارد تخلف داشته و همت خود را به افزایش صبر و تحصیل سعه صدر معطوف بدارید. (2)
پیروز و موفق باشید.
-------
پی نوشت :
1- برخی از این آیات و روایات به شرح ذیل می باشد :
- «اولئِكَ عَلَیْهِمْ صَلَواتُ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ اولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ» ایشانند كه به درود و رحمت خدا مفتخر شده‏اند و ایشانند هدایت شدگان. (سوره بقره، آیه 157)
- «انَّما یُوَفَّى الصَّابِرونَ اجْرَهُمْ بِغَیْرِ حِسابٍ» تنها صابران را بدون حساب پاداش كامل مى‏دهند. (سوره زمر، آیه 10). - «اولئِكَ یُؤْتُونَ اجْرَهُمْ مَرَّتَیْنِ بِما صَبَرُوا آنان را دو بار پاداش مى‏دهیم بخاطر آنكه صبر كردند. (سوره قصص، آیه 54).
- «وَ لَنَجْزِیَنَّ الَّذِینَ صَبَروا اجْرَهُمْ بِاحْسَنِ ما كانُوا یَعْمَلُونَ آنان را كه صبر كردند پاداش بهتر از عملشان مى‏دهیم. (سوره نحل، آیه 96).
- «وَ تَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنى‏ عَلَى بَنى اسْرائِیلَ بِما صَبَرُوا» و احسان پروردگارت بر بنى اسرائیل به حد كمال رسید به پاداش صبرى كه ورزیدند (سوره اعراف، آیه 137).
- «وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ ائِمَّةً یَهْدُونَ بِامْرِنا لَمَّا صَبَرُوا» و برخى از ایشان را امام و پیشوایانى كه به امر ما هدایت مى‏كنند قرار دادیم به خاطر آنكه صبر كردند (سوره سجده، آیه 24).
- «وَ اصْبِرْوا انَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ» و صبر كنید كه خدا با صابران است. (سوره انفاق، آیه 46).
- امام صادق علیه السلام : اگر هر مؤمنى كه به بلایى مبتلا مى‏شود صبر كند، اجر هزار شهید دارد (بحار الأنوار ، ج‏68، ص: 94)
- امام صادق علیه السلام فرموده اند : خداى تعالى قومى را نعمت داد، شكر نكردند، باعث سوء عاقبت آنان شد، و قومى را به مصائب مبتلا كرد، و آنها صبر كردند، بر ایشان به نعمت تبدیل شد (أمالی الصدوق ص 302 المجلس الخمسون)
2- تقریبا در تمامی کتب اخلاقی بحث صبر مطرح گردیده که برای اطلاع بیشتر می توانید به این کتاب ها همچون معراج السعاده ملا احمد نراقی و چهل حدیث امام خمینی (ره ) مراجعه نمائید .

http://akhlagh.porsemani.ir
چر ا مردان نسبت بـه زنان بـه سلامتی شان کمتر اهمیت می دهند؟
زنان زیبـا سلامت مردان ر ا بـه خطر می اندا زند
اختلالات جنسی مردان


منبع:
http://vesalu.mihanblog.com

نویسندگان

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :